Makkelijker kunnen we hiet niet maken, maar wel leuker!

Ja, ik ben gisteren onder andere even bij de vrienden van de Belastingdienst binnengewipt.

De reden: aangiftes loonheffing komen niet meer aan op het juiste adres, na veel omzwervingen komen ze dan uiteindelijk in Belgie in de bus – en ik ben vervolgens te laat met betalen dus volgt een boete.

En in mijn eenvoud dacht ik: kom, eens even langs de Karel de Grotelaan. Kan ik ze daar het juiste adres opgeven.

Ik mocht meteen doorlopen naar een hokje waar twee mannen me chagrijnig aankeken. “{Dat zullen mijn account managers zijn!” dacht ik, want de Belastingdienst heeft deze functie ingevoerd in haar niet aflatende drang naar klantgerichtheid en modernisering.

Ik legde het probleem uit – althans: probeerde dat, want de Linker-Accountmanager (LAM) onderbrak me en legde direct de vinger op de zere plek:”er zit een andere adressticker over de oorspronkelijke geplakt!”. De Rechter-Accountmanager (RAM) keek me daarbij doordringend aan – blijkbaar was ik al verdacht van deze schanddaad.

Na enig touwtrekken over de misdadige karaktertrekken van mensen die een ander postadres hebben dan hun bezoekadres (de zogenaamde “postbus”) gaf ik het juiste postadres aan de heren.

LAM:”Ja, maar dat gaat zo maar niet!”

Ik: “Hoezo, u haalt mijn gegevens zo op in dat beeldscherm voor u. Een adreswijziging is toch zo doorgevoerd?”

RAM: “Nee, dat moet u schriftelijk aanvragen”

LAM: “Het zou me iets moois worden als mensen zo maar adreswijzigingen kunnen doorgeven”

Ik: “Ja, dan werden zaken toch wel erg eenvoudig.”

LAM&RAM: “………………………..”

Vervolgens trok ik de Creditcard: tenslotte stonden er nog wat aanslagen open en geregeld is tenslotte geregeld.

RAM: “Wat doet u nu???”

Ik: “Betalen? U krijgt toch geld van me? Er staat hier “Belastingkantoor” op de gevel, en ik wil belasting betalen.”

RAM: “Ja maar betalen, dat gaat zo maar niet!”

LAM: “Het zou me iets moois worden als mensen zo maar hier belasting kwamen betalen”

RAM: “Dat moet via een acceptgiro hoor!”

Ik: “Ja, maar die krijg ik dus niet of veel te laat.”

LAM: “Dat is uw probleem.”

Ik: “En daar kunt u me niet mee helpen?”

LAM: “Nee.”

Ik: “............”



Moet ik nog melden dat beide heren gedurende het gehele gesprek achteruit leunend met hun armen over elkaar geen enkele, maar dan ook geen enkele activiteit hebben ontplooid? Geen initiatief, geen hulp, zelf geen poging tot begrip. Ik was een vervelende indringer die hun trachtte tot werken te bewegen.

Maar het zou me ook iets moois worden als belastingambtenaren gingen werken.

Wat heb ik gelachen, op weg naar buiten.

Het Indonesisch word voor Belasting is “Pajak”. De pajakkers op Bali zijn actiever, vriendelijker en behulpzamer (maar daar is ook niet veel voor nodig) dan in Nederland. Het zal wel aan het warme weer liggen.

Hallo Sanur, hier Radio Scheveningen

Zaterdag – ik zit hier nu eindelijk even rustig achter een beeldscherm na een stevige week.

Maandagmorgen ben ik aangekomen in Nederland; ik ben weer met de trein naar Eindhoven vertrokken in de hoop dat het deze keer wel goed zou gaan.

Grappig: op het perron stond aangegeven dat de trein naar Eindhoven binnen zou komen – dus ben ik daar in gestapt. Net voor aankomst op Amsterdam CS meldde conducteur dat de trein zou doorrijden naar…. Lelystad. Snel er uit maar en rennen naar een ander perron (lekker, met een koffer en een trolley) – want wat bleek: de trein had vertraging. En dus had men op Schiphol er nog even een andere voor laten gaan.

Uiteindelijk ben ik toch in Eindhoven aangekomen en met Hans en Desiree naar huis.

Daar was het vervolgens boodschappen doen geblazen en aan het werk en ‘s avonds eten bij Denise en Mark zonder Mark want ook hij leidt een nomadisch bestaan. Dinsdag ook weer aan de slag, nog even bijpraten met Roger en vroeg naar bed: woensdag trainen (ochtend middag avond), donderdag trainen (ochtend middag), daarna naar Joost en Ria. Heerlijk asperges eten, flesje prosecco / aperol erbij, vier flessen witte wijn, glaasje grappa en al om 3 uur naar bed. Om zeven uur op, want de eerste zakelijke afspraak wacht – oeioei, wat doet mijn hoofd zeer.

Die afspraak werd onderweg afgebeld door mijn gesprekspartner: autoproblemen, we gaan het verplaatsen naar volgende week. Gelukkig….

Meteen door naar Den Haag dan maar, want daar is de volgende ontmoeting. Met deze meneer afgesproken dat een gesprek net zo goed op het Scheveningse strand kan plaatsvinden; daar was ik nu natuurlijk erg vroeg. Mooi, want zo was er gelegenheid op lui op een terrasje te zitten - een terras, waar een paar koppen cappucino, de zon en zeewind snel de nevelflarden van een heel leuke maar lange avond uit de krochten achter mij voorhoofd hebben verdreven.

Op dat voorhoofd zat mijn zonnebril. En ik heb mijn volgende gesprek ook op dat strand gevoerd, zodat ik er uiteindelijk van 11 uur ‘s morgens tot half 6 ‘s avonds heb gezeten. ‘s Avonds was er een Aziatische avond bij Taxandria, waar ik bij binnenkomst de vraag kreeg of ik de hele dag in een cabrio had rondgereden.

Huh????????

Ik keek in de spiegel en verdomd: een roodverbrande tronie, met boven het voorhoofd een witte afbeelding van mijn zonnebril. Geen gezicht!

Het was ook gezellig – maar om 11 uur was bij mij de accu leeg, ik heb tot half acht vanochtend geslapen. Zometeen een band van de grasmaaier laten repareren (lek), de post doornemen, Hans opzoeken – en morgen naar Chica!

Het weer is hier overigens al de hele week mooi, maar ik vind het koud. Slapen met 21 graden in de slaapkamer, ik lig te rillen onder het dekbed – zouden we dan toch al zo acclimatiseren op Bali?

En ik mis Steffie en Elise. Robrecht natuurlijk ook, maar dat gevoel is er al maanden en bovendien: met hem kan ik nu goed Skypen, dankzij het snelle Internet hier. Hij had het leuk op de Sausage and Bun Party, Stef. “Holtus-achtig”, dus waarschijnlijk weer een afschuwelijke bende. Ook als ik op die brede glimlach op zijn gezicht mag afgaan…..

Iets anders

...voor de verandering, om de bezoekers van onze blog aan het lijntje te houden, zelfs als ze niet meer de moeite nemen om te reageren :-p :-P :-P :-P

Dat was maar een grapje.

Wie zei dat computerspelletjes slecht waren? Ik stuitte enkele momenten geleden op twee soundtracks van het wii-spel 'Legend of Zelda: twilight princess', en ik moet zeggen dat de muziek niet slecht was. Integendeel. With thanks to the piano-player Nunquam.

http://www.youtube.com/watch?v=GkNudeNYnCM
http://www.youtube.com/watch?v=v3fBRnyKQrA&feature=related

Een ander nieuwtje: Ik heb mijn theorie voor security services ingeleverd. Nu is het afwachten, het wordt op het moment gecorrigeerd door mensen in het hoofdkwartier in Melbourne (want de firma is nationaal, weet ik sinds kort. COOL!).
En ik wacht ook op het telefoontje met de datum wanneer de praktijk trainingen beginnen...

Nog iets anders: deze vrijdag wordt er een feest georganiseerd door de SABAS (Sausage And Bun Appreciation Society). Ik ben er geen lid van, maar iedereen mag komen gelukkig. Oh ja, het is de DressToGetLaid Party (Masks mandatory).

Even kijken wat ik aan zal trekken.

Weer iets anders: Gitaar spelen gaat steeds beter. Ik heb een nieuw persoon die ik probeer na te spelen: Ingwie Malmgreen.
Lukt al een heeeeeeeeeeeeeel klein beetje...

Verder: Ach...studies gaan wel...vrienden blijven vriendelijk...australiers blijven australisch...het leven gaat van dag tot dag...Ik mis Bali wel een beetje...maar kom.

Genoeg over mij.

Oke dan....

Het is nu Woensdag laat in de middag. Peter is al 3 dagen weg en ik probeer al middagen en nachtenlang foto's op het log te zetten.
Sorry, ik heb veel foto's van de vorderingen van de bouw maar het wil niet lukken. Het is vast iets heel simpels maar mijn simpele brein kan er geen vinger achter krijgen. Ik zal blijven proberen.

Het is heel stil in huis.
Na een redelijke periode mensen in huis is het wel wennen als dan iedereen weg is. Heel af en toe vind ik dat niet erg.

Vanmorgen was ik te vroeg op het strand om mijn nagels te laten doen.
"Mijn" meisjes waren er nog niet en toen ik koffie wilde gaan drinken moest ik lang wachten want het apparaat moest eerst warm worden.
Heerlijk was dat, toch. Ik heb alles op gang zien komen. Leuk is dat.
's Morgens zijn de golven ook een stuk hoger en vroege fanatieke surfers hebben daar ruimschoots gebruik van gemaakt.
Het waren er maar 2 maar duidelijk zeer ervaren. Ook omdat het daar eigenlijk te gevaarlijk is voor surfers vanwege de riffen.
Toen naar huis om te studeren want zoals gewoonlijk heb ik daar tot op het laatste moment mee gewacht. Morgen heb ik weer les. Peter mist 2 lessen, misschien is dat wel genoeg om hem in te halen qua niveau. DUUUUUH!

Elise gaat volgende week Donderdag met haar eerste les drummen hier beginnen en ik heb een uitnodiging om volgende week naar een "feestje" van het Nederlands Consulaat te gaan samen met Jos.
Mijn mooiste schoenen mogen uit de kast.
Ben zeer benieuwd wie we daar allemaal gaan tegenkomen, het schijnt dat daar ook Nederlandse politici aanwezig zullen zijn.
Ik hoop op bitterballen en haring maar dat zal wel niet.

A.s. zondag naar Legian naar de Zanzibar voor een borrelmiddag met wat vrienden aan het strand met een schijnbaar leuke jembeesession en vuurdansen.

Ik denk dat ik mijn tijd wel door kom.

Maar het is toch leuker met Peter erbij....

...een eigen huis...

Een spontaan beeld van waar mijn housgenoot en ik nu eigenlijk leven. Let niet op de kale muren, er komen nog posters.


En dit zijn onze slaapkamers plus toilet. Voor de weekhartigen heb ik de deuren maar even gesloten.
Al met al, een goed huis. En het bevalt prima.

Van harte gefeliciteerd Robrecht!

De eerste keer zonder ons je verjaardag vieren en dan ook nog aan de andere kant van de wereld....gefeliciteerd met je 19e verjaardag en maak er wat moois van! Een paar fotoos uit voorbije jaren om je blij te maken...

Dom.....

Sommigen weten misschien nog dat ik me een paar jaar geleden vergist had met de datum waarop ons gezinnetje met vakantie naar Tunesie zou vertrekken? Dat wil zeggen: ik had de datum wel goed, maar dacht dat die datum op een woensdag zou vallen en dat bleek een dinsdag te zijn - en daar kwam ik dinsdagavond, dus te laat, achter.

Sindsdien wordt ik gepest, iedere keer als er een vliegreis dreigt. "Let je op de datum?" "Check je de tijd nog even?" Enzovoort.

Vandaag moet ik om 8 uur vliegen, dus om uiterlijk half zes van huis. Het is nu zes uur en ik zit nog vrolijk te typen, m'n koffer is nog niet ingepakt en Steffie wordt langzamerhand zenuwachtig. Wat zij niet weet, is dat ik me weer vergist heb - ik vlieg pas morgen. Ik ben benieuwd naar haar reactie, straks. Eerst nog even laten zweten....

Eindelijk

Het is er! Wat is er?
Internet! (maniakale lach)
En wat het nog leuker maakt, ik heb het helemaal zelf geregeld. Er bleken namelijk allerlei dingen mis te zijn, dus ik heb de custumor service gebeld, een e-mail gestuurd, en gechat (wat tegenwoordig ook kan). Niks hielp, dus heb ik het heft zelf in handen genomen, en dan gaat alles ineens op rolletjes.
Zo zie je maar weer, your life is in your own grasp, bunch o'fruitcakes; otherwise it ain't your life. Zoals mijn filosofie Tutor eens zei.
Nu kan ik ook weer skypen met de mensen die willen. Laat maar iets weten =)

Nu, foto's van het huis uploaden dan maar. Even zien hoe dat gaat.

Kleine update

Zoals op het bouwblog vandaag wel te lezen is, gaat er nogal wat tijd zitten in dat bouwen in dit stadium. Verder hebben we het gek genoeg druk met druk zijn met van alles: bijvoorbeeld het uitzoeken van verschillende alternatieve kanalen om Chica hier te krijgen, waarbij een niet met name te noemen mevrouw in een ver land die we dankzij C. (anoniem) te spreken kregen een manier heeft gevonden en ons daarvan op de hoogte gaat houden - het klinkt heel goed, als dit lukt zijn we mogelijk OK.

En werken (training), achterstallige administratie, Indonesische les, Elise die weer naar school gaat, allerlei gedoe...en soms even rust. En warm dat het is.....

Maar alles komt goed. Is al goed eigenlijk. We gaan maar eens op het strand zitten met een lekker vers sapje, kijken naar de ondergaande zon. Zaterdag weer naar Europa - ik heb er eigenlijk best zin in.

Hoe is het met Robrecht?

Want daar is al even niets van verschenen op het weblog.

Nou, namens hem: het gaat goed. Alleen heeft hij nog steeds geen Internet in zijn nieuwe huis,zodat de contacten nu vooral via SMS gaan - we gaan hem morgen eens bellen op zijn mobieltje.

Met betrekking tot die Internet-aansluiting: gisteren meldde hij nog dst het ca. 4 weken zou duren; vandaag bereikte ons de heuglijke mededeling dat het zo maar eens volgende week al zou kunnen zijn!

Verder heeft hij al bijna zijn EHBO diploma. Als dat geen afkorting is voor Eerste Hollands Belgische Oriëntaal of erger: dat hij lid is geworden van de Everyday Hooker and Beer Ozzies, is hij op het goede pad naar zijn baan als Security Officer.

Nee, over die andere studie geen nieuws. Maar hem kennende zit dat wel snor.